Kiedy mówimy o nadciśnieniu tętniczym?

Nadciśnienie tętnicze kwalifikuje się do grupy chorób cywilizacyjnych układu sercowo-naczyniowego. Głównymi winowajcami jego powstawania są:
– otyłość,
– palenie tytoniu,
– siedzący tryb życia,
– nadmierny stres,
– nieprawidłowa dieta.
Nadciśnienie diagnozuje się kiedy wartość ciśnienia skurczowego przekracza 140 mmHg, a rozkurczowego 90 mmHg. W zależności od stopnia przekroczenia tych wartości diagnozowany jest stopień nadciśnienia (1, 2 lub 3). Należy zaznaczyć, iż jednorazowy pomiar ciśnienia nie jest podstawą do postawienia diagnozy – w przypadku podejrzenia choroby należy wykonać kilka pomiarów w różnych dniach, godzinach i sytuacjach.

Co oznacza jakość życia z nadciśnieniem tętniczym?

Jakość życia to odczucia i potrzeby indywidualne dla każdego człowieka, które mają wpływ na jego samopoczucie.
W przypadku pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wyróżniono kilkanaście czynników, które mogą wpływać na ich jakość życia. Należą do nich m.in. wiek, płeć, obciążenia genetyczne nadciśnieniem, stopień nadciśnienia, choroby współistniejące, rodzaj i ilość stosowanych leków oraz ich skutki uboczne, otyłość.
Liczne badania dowodzą, że jakość życia osób chorych może systematycznie się pogarszać jeśli nie są one efektywnie leczone, zarówno farmakologicznie jak i metodami naturalnymi.

Jak tą jakość poprawić?

Przede wszystkim należy przyjmować regularnie zapisane leki oraz informować lekarza o wszystkich niepokojących objawach, które mogą się pojawić przy ich przyjmowaniu. Konieczna jest systematyczna kontrola ciśnienia, aby sprawdzić, czy farmakoterapia przynosi efekty (ten aspekt ma też ogromne znaczenie przede wszystkim dla psychiki pacjenta). Ponadto można sobie pomóc wprowadzając w życie kilka dodatkowych, niefarmakologicznych zaleceń:
– obniżyć masę ciała,
– stosować odpowiednią dla nadciśnienia i chorób współistniejących dietę,
– nie rezygnować z aktywności fizycznej, ale dostosować ją do swoich możliwości, samopoczucia i zaleceń w danych jednostkach chorobowych,
– ograniczyć spożycie soli i alkoholu,
– zaprzestać palenia tytoniu,
– według własnego uznania i możliwości uczestniczyć w życiu rodzinnym i społecznym,
– unikać sytuacji powodujących nagłe skoki ciśnienia,
– zadbać o jakość snu i odpoczynku,
– znaleźć odpowiednie dla siebie zajęcia relaksujące, rozwijać pasje i zainteresowania.

Dieta DASH
Wyniki badań z ostatnich lat wskazują, iż obok obniżenia zawartości sodu w diecie „nadciśnieniowej”, powinna ona charakteryzować się dużą zawartością potasu, wapnia, magnezu i błonnika pokarmowego. Dobrym rozwiązaniem może być tu dieta DASH, która opiera się na:
OGRANICZENIU:
– czerwonego mięsa,
– cukru,
– słodyczy,
WPROWADZENIU w odpowiednich ilościach:
– owoców,
– warzyw,
– orzechów,
– produktów z pełnego ziarna,
– produktów mlecznych o niskiej zawartości tłuszczu.

Należy pamiętać, iż każda dieta musi być dostosowana do ewentualnych chorób współistniejących oraz wymagań, upodobań i stanu ogólnego pacjenta.

Artykuł napisała:
Beata Łukowska – doradca ds. żywienia
Autorka bloga: SokzMarchewki.blogspot.com

Bibliografia:
1. Włodarek D., Lange E., Kozłowska L., Głąbska D., „Dietoterapia”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014
2. Monika Zygmuntowicz, Magdalena Olszanecka-Glinianowicz, Jerzy Chudek, praca poglądowa „Jakość życia osób z nadciśnieniem tętniczym”
3. Bętkowska T., Rożnowska K., „Diety w różnych chorobach”, Agencja Wydawniczo – Usługowa Emilia, Kraków 2010

Fundacja Insulinooporność